У выставачнай залі (што на плошчы Свабоды) зараз праходзіць выстава мастака Васіля Бурава. Выстава будзе працаваць да канца жніўня й першы тыдзень верасьня.
Гляджу на цябе, і сэрца б'ецца хутчэй. Немагчыма вачэй адарваць ад тваёй прыгажосці. У гэты вячэрні час, калі засталося зусім мала хвілінак да сыходу цемры на зямлю, ты — зіхаценне нябёсаў. Зараз ты жоўтае, а праз пяць імгненняў паружавееш, фарбуючы чыстае неба ва ўсе колеры вясёлкі. А пасля станеш чырвоным, яскрава паказваючы ў сваім кантрасце абрысы роўнага круга.
Быць птушкай і глядзець на зямлю з вышыні аблокаў. Быць дрэвам і падпяваць сваімі галінамі вольнаму ветру. Быць мурашкай і кожную хвілінку прысвячаць сябе справе. Быць чалавекам і жыць.
Куды схавалася чалавечая энергія? Няўжо людзі згубілі яе? Кажучы пра грамадства ў цэлым, можна сцвярджаць, што яна ёсць. А калі разглядаць кожнага чалавека?
Ці могуць успаміны, звычайныя ўспаміны забіваць?..
Адно і тое ж круціцца ў галаве, не дае спакою і любая дробязь (нейкае
слова ці рэч) вырывае з глыбіняў памяці тое, што трэба забыць.