| |  |
| “Дарагія суродзічы! Ад вякоў і праз шэрагі стагодзьдзяў наш народ
усё пачынаў ад Бога. Калі вясной наш араты ці сявец выходзіў на сваё
поле, першае, што ён рабіў — хрысьціўся і казаў: “Памажы-ж Божа!”, а
пасьля кідаў першую жменю зярнят у ральлю.
Дык і мы сёньня, кідаючы зерне вольнага слова з вольнага сьвету да
Вас, дарагія суродзічы, таксама пачнем з таго, што нас жывіць і
творыць, з чаго наш пачатак і наш канец”. | | |
|
 За вёскай узвышаецца вялікая гара, парослая густым лесам. І на
крутых схілах гэтай гары ёсьць лазы. Толькі ня шчыліны ў зямлі. А
абкладзеныя пазелянелымі ад моху камянямі сапраўдныя ўваходы ў
невядомае. Такія пячоры і малююць у дзіцячых казках. Але ж у Рэчках яны
сапраўдныя. Адчын пячоры зусім невялікі, але дастатковы, каб пралез
чалавек. Да гэтае пары няма пэўнай думкі, хто ж іх
стварыў. Прырода ці людзі? | | |
|
 Вёску Малмыгі немагчыма знайсьці на мапе. Яна зьнікла роўна трыццаць
пяць гадоў таму пад хвалямі Вялейскага мора. Але, нягледзячы на ўсе,
вёска Малмыгі працягвае жыць у памяці былых вяскоўцаў ды іхных дзяцей.
Раз на год каля памятнага каменя, які ўсталявалі самі былыя малмыжцы,
зьбіраюцца людзі зь Вялейкі і Воршы, зь Менску і Горадні, прыяжджаюць
нават з Эстоніі і Латвіі.
| | |
| Вёска ў Нароцкім сельсавеце
| | |
| |
| | ХТО НА СУВЯЗІ | | | |
Зараз на сайце:
Карыстальнікаў: 0
Адсутнічаюць.
Робатаў: 1
Yahoo
Гасцей: 6
Усіх: 7
20-ка апошніх наведвальнікаў:
Карыстальнікаў: 20
_Han_,
andros,
Dana,
fabiyant,
Habeliak,
jakub,
karna,
Lesavik,
mazay,
miestaczkoviec,
mikola,
Pan_tadeush,
pik,
Shmid,
Tambouski vouk,
vamal3,
Vialla,
viktor_au,
Volychka,
zuch
| | | | | |
|
ГАЛОЎНАЯ 
НАВІНЫ
