У нядзелю, 20 ліпеня каля дзесяці чалавек правялі талаку ля Вялікага каменю ў вёсцы М. Вялейскага раёну.

Кажуць, што ў Вялейцы адбыўся тэракт.Чутка праляцела пошчакам дрэваў. Аб гэтым шапталі бабкі з сэмкамі. Пра гэта стракаталі сарокі.

Вы першы раз трапілі ў Вялейку.. Ідзеце па вуліцы, вам прыемна ў цені ад дрэваў, несьпякотна, і раптам разумееце, што заблукалі. Што ж рабіць?
Не турбуйцеся. У нашым горадзе нельга згубіцца, дыхайце глыбей. Яшчэ. Адчуваеце пахі?

18.07.2008 адбыўся аматарскі канцэрт вялейскіх бардаў.

    Дагэтуль не пачалі сваёй працы акруговыя камісіі ў Вялейцы й Маладзечна

"Адна зямля ў нас з табой, адна..." Гэтыя радкі ўзяты з гімна рэгіянальнага фестывалю-конкурсу выканаўцаў эстраднай песні "Адна зямля", які сёлета праходзіў у дзесяты раз. На гэты раз спевакоў з Астравецкага, Ашмянскага, Валожынскага, Вілейскага, Маладзечанскага, Мядзельскага і Смаргонскага раёнаў гасцінна прымала Мядзельшчына. Мінулая субота стала тут нечым накшталт маленькага Славянскага базару: гучалі песні, было людна і весела. Шырокая гладзь вады, што распрасцёрлася адразу ж за сцэнай летняга амфітэатра, здаецца, гайдалася ў такт музыцы...

Вілейскі край, ды як і ўся Беларусь, —край легенд. Яны ў Вілейцы на кожным кроку. Што ні прыкметны будынак, камень, узгорак альбо возера — то пра ўсё, калі спытаць старажылаў, будзе свая гісторыя. Старажытнасць тут адчуваеццанейкім шостым пачуццём. Асабліва ў вячэрні час. Здаецца, усё тое, што раней жыло на нашай зямлі, прысутнічае ня бачна, працягвае сваё паралельнае жыццё.

    У вёсцы Кушляны, што каля Смаргоні, знаходзіцца сядзіба Багушэвіча. Яна - помнік архітэктуры і зараз у её месьціцца музэй. Францішак Багушэвіч - беларускі пісьменьнік, жыў і пісаў у дзевятнаццатым стагоддзі

Падарожжы Свабоды
Скалбішча, Вялейскі раён. Эфір 3 ліпеня